خواب و بیدار

و چه تلخ تر آنگاه که بجای اینکه حلقه ی وصل باشی ، تورا مایه ی فصل بخوانند ...

و در آخر تمام وجودت ، حضورت ، احساست ، بشود وهم و خیال ...

...

چشمانی بسته ولی بیدار..

مغزی روشن ولی خواب..

دستانی گرم ولی تنها..

گوشهایی شنوا ولی جهانی ساکت ...

اخرین ملاقات..صندلی پارک...

یادش بخیر ، 1 ساعت زودتر از ساعت اونجا حاضر شدم...

و تکرار کردن کلماتی که گفتنش آسون نیست برای گفتن..

نگه داشتن بغض..روز بدی بود

و . . .